1
00:01:52,820 --> 00:01:59,660
ทำไมวันนี้พวกคุณไม่ปล่อยลูกชายของฉันไปล่ะ?
ไม่เช่นนั้นคุณก็แค่

2
00:01:59,660 --> 00:02:06,620
ไม่เป็นไรหรอกถ้าฉันจับคุณมาที่นี่? หนึ่งต่อหนึ่ง แค่ลูกชายของฉัน คุณเรียกสิ่งนี้ว่าการวิ่ง

3
00:02:06,620 --> 00:02:10,360
เสี่ยวจงถัง เข้าใจไหม? ราคาเท่าไหร่คะ? แจ้งให้เราทราบ

4
00:02:34,800 --> 00:02:38,220
เด็กชายคุณ

5
00:02:38,220 --> 00:02:53,840
ประณาม

6
00:02:53,920 --> 00:02:56,440
คุณไม่จำเป็นต้องพึ่งพาคุณ คุณไม่ใช่สิ่งที่คุณเป็นในชีวิต

7
00:02:58,920 --> 00:03:05,900
เจ้าของร้านหวาง นายสี่ ลูก ๆ ของเรายังคงทนทุกข์อยู่ที่นี่ เราไม่สามารถทำมันได้อีกต่อไป

8
00:03:05,900 --> 00:03:12,880
เรากลัวพวกเขา เจ้าของร้านหวัง เราไม่กลัวพวกเขา แต่เราไม่มีทางเลือก มารำลึกความทรงจำกัน

9
00:03:12,880 --> 00:03:15,260
อยากเป็นแม่ค้าของพระราชา

10
00:03:52,360 --> 00:03:58,060
มันน่าเกลียด. มันน่าเกลียด. น่าเกลียดอะไร? ตกลง.

11
00:03:58,060 --> 00:04:04,660
ปรบมือสิ่งที่คุณพูด

12
00:04:04,660 --> 00:04:11,520
อย่าลากฉันไปรอบ ๆ ด้วยท่าทางโกรธเช่นนี้ ยังไงซะ มันก็ไม่ราบรื่นหรอก ดังนั้นสุภาพบุรุษทั้งหลายคงจะหัวเราะกับมัน
หลี่ฉางหยู

13
00:04:11,520 --> 00:04:18,459
ฉันหมายความว่ามันเป็นผู้หญิงมากกว่าผู้หญิง คุณหมายถึงอะไรครับ?

14
00:04:18,459 --> 00:04:19,899
คุณพูดอะไร? นี่คืออะไร?

15
00:04:21,380 --> 00:04:25,160
นั่ง นั่ง นั่ง นั่ง นั่ง นั่ง นั่ง นั่ง นั่ง นั่ง นั่ง นั่ง นั่ง นั่ง นั่ง นั่ง นั่ง

16
00:04:49,830 --> 00:04:51,250
ให้ฉันรินไวน์สักแก้วให้คุณ

17
00:04:51,250 --> 00:05:02,670
แห้ง

18
00:05:02,670 --> 00:05:03,710
ระยำ

19
00:05:03,710 --> 00:05:12,330
นั่น

20
00:05:12,330 --> 00:05:14,430
คุณสอนฉันได้ไหม นั่งลง

21
00:05:19,630 --> 00:05:25,890
พี่เขยของฉันหายไปนานมากทำไมเขายังไม่กลับมาอีก? นั่นไม่ใช่เหตุผลเหรอ?
Xigui จะไปดื่มกับ Li Yizhang หรือไม่?

22
00:05:25,890 --> 00:05:32,810
แม้ว่าเขาจะเมา แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขา อะไรจะเกิดขึ้นกับเขา?

23
00:05:32,810 --> 00:05:39,530
อ่า พ่อ ฉันบอกว่าคุณเป็นห่วงคนอื่นจริงๆ อะไรจะเกิดขึ้นกับคุณ?

24
00:05:39,530 --> 00:05:46,410
ทำไมคุณถึงกลับมา? พี่สาวฉันอายุเท่าไหร่? คุณยังสนใจฉันอยู่ไหม?

25
00:05:46,410 --> 00:05:47,410
สิ่งต่างๆเป็นอย่างไรบ้าง?

26
00:05:48,490 --> 00:05:54,890
ผู้อำนวยการหลี่บอกว่าเขาควรกลับไปสอบสวนเพื่อให้แน่ใจว่าเขาทำผิดจริงๆ
มันไร้ประโยชน์ ปล่อยเขาไปทันที

27
00:05:54,890 --> 00:06:00,930
เขาถูกกล่าวหาอย่างไม่ยุติธรรมตั้งแต่แรก ทำไมคุณถึงสอบสวน? คุณแค่พูดอย่างเป็นทางการ

28
00:06:00,930 --> 00:06:07,730
ถามว่าเปรี้ยวสองอย่างมั้ย? คุณบอกฉันเหรอ? เปรี้ยวทั้งสองอยู่ที่ไหน?

29
00:06:07,730 --> 00:06:14,650
ด้วยเลือดบนร่างกายของเขา มันจะลำบากขึ้นอีกเล็กน้อยสำหรับเขาที่จะออกมาด้วยเลือดสักอัน

30
00:06:14,650 --> 00:06:15,650
นับเป็นหนึ่งเดียว

31
00:06:23,180 --> 00:06:30,120
ผู้อำนวยการหลี่คนนี้เป็นคนนอก คุณต้องการบันทึกบุคคลนี้และแจ้งความเท็จหรือไม่?
ไม่เป็นไรหรอกถ้าคุณไม่โทรหาฉันครั้งสุดท้าย? เราอยากไปหายานจริงๆ

32
00:06:30,120 --> 00:06:36,320
Zi Li สิบวันในช่วงแรก นี่ไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เขาจัดการคดีนี้เหมือนเขา
เด็กไม่สามารถแตกหักได้

33
00:06:36,320 --> 00:06:43,200
คนที่บดจิจิจิถูกจับเพราะคุณแล้ว ไม่ว่าเขาจะเป็นฆาตกรตัวจริงหรือไม่ก็ตามก็บอกแล้ว
เขาเป็นข้าราชการไม่สามารถนั่งลงได้

34
00:06:43,200 --> 00:06:46,820
นายเชื่อมั้ย? และฉันก็พบว่าเขาเป็นผู้หญิงนิดหน่อย

35
00:06:52,110 --> 00:06:59,070
นี่เป็นสิ่งที่ดี นี่เป็นสิ่งที่ดี นี่เป็นสิ่งที่ดี ฉันคือ Yanzi Luo ที่มีชื่อเสียง เมื่อฉันออกมาเป็น Yanzi ฉันต้องเรียนรู้สิ่งนั้น
นั่นคือทั้งหมดที่เราต้องการ โอเค โอเค โอเค

36
00:06:59,070 --> 00:07:05,690
โอเค โอเค โอเค กลับบ้านกันเถอะ ทำไมคุณถึงมีเงินมากขนาดนี้?

37
00:07:05,690 --> 00:07:11,610
เรื่องนี้ก็โอเคที่จะดู คุณบอกว่าคุณชื่ออะไร? ฉันพูดอะไร? มาเร็ว.

38
00:07:11,610 --> 00:07:17,990
นั่นไม่ได้หลอกเด็ก ๆ หรอกเหรอ? เราสามารถฟังเด็กๆ ได้จริงๆ
จริงๆ

39
00:07:17,990 --> 00:07:20,230
คุณบอกว่าคุณคือ Yanzi Li ใช่ไหม?

40
00:07:21,480 --> 00:07:28,380
คุณสองคนยกขึ้นนี้เรียกว่าอะไร? คุณกำลังสวมรองเท้าเหล็กที่พังและไม่มีที่ไหนที่จะพบมัน

41
00:07:28,380 --> 00:07:35,320
มันไม่ต้องใช้ความพยายามใดๆ โอเค วันนี้เราจะทำให้มันเกิดขึ้น คุณ Yanzi, Li มากับเรา
เที่ยวเดียว อย่า อย่า สอง

42
00:07:35,320 --> 00:07:41,960
ชิ้นแล้วชิ้น ชิ้นแล้วชิ้น ฉัน ฉัน ฉัน สิ่งไร้สาระ มากับพวกเรา ชิ้นแล้วชิ้น โปรดอย่าเข้าใจฉันผิด
ฉันไม่ได้ ฉันไม่ได้ทำอะไร อ่า ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย

43
00:07:41,960 --> 00:07:47,160
Yan Zi Li คือคุณ Zhao สองคนที่อยู่ตรงข้ามฉันไม่ใช่ฉัน ฉันไม่ใช่ Yan Zi Li คุณ
เขาคือหยานซีหลี่

44
00:07:56,010 --> 00:08:02,030
ถูกต้องแล้ว Yan Zili ไม่ได้ติดต่อกับ Yan Zihui เหรอ?

45
00:08:02,030 --> 00:08:09,030
อย่างนี้อธิบดีก็มีคำอธิบายให้ประชาชนทราบด้วย

46
00:08:09,030 --> 00:08:15,270
นอกจากนี้ยังมีทฤษฎีที่ว่าผู้อำนวยการได้แถลงว่าเอ้อฉวนและฉางมีความสุขมาก

47
00:08:15,270 --> 00:08:22,050
ผู้อำนวยการสำนักนี้ได้พูดไปแล้วดังนั้นคุณสองคนจึงไม่อยากทำ

48
00:08:22,050 --> 00:08:24,590
คุณเคยถามใครบ้างไหม?

49
00:08:25,290 --> 00:08:32,230
ก็ต้องปล่อยไปแต่จะปล่อยยังไงก็ต้องคิดต่อไป คุณคิดเรื่องนี้เงียบๆ
เสียงดัง

50
00:08:32,230 --> 00:08:39,010
ถ้าปล่อยตัวก็ต้องบอกว่าจับผิดคน นี่คือรายงานออนไลน์ ไม่ มันเป็นอีกครั้ง
อยู่ภายใต้

51
00:08:39,010 --> 00:08:45,630
คุณมีพรสวรรค์หรือไม่? ผู้กำกับยังคงครุ่นคิด ไม่เช่นนั้นเราจะทำไม่ได้

52
00:08:58,920 --> 00:09:04,820
ลุงกำลังมองหาคุณ เกิดอะไรขึ้น?

53
00:09:04,820 --> 00:09:11,580
สองคู่มาวางแผนเรื่องนี้กันเถอะ โอเค โอเค อย่าพูดอะไรเลย เขาตีฉัน
สิ่งนี้จะไม่ทำงาน

54
00:09:11,580 --> 00:09:17,740
ฟังฉันนะ สองคู่นี้ไม่ใช่ฆาตกร เขารู้จักสถานีตำรวจแห่งนี้ด้วย
หมิง

55
00:09:17,740 --> 00:09:24,740
แม้ว่าพวกเขาจะจับผิดคนพวกเขาก็ไม่สามารถปล่อยเขาไปโดยเปล่าประโยชน์ได้ นั่นคือประเด็น
ไปที่สถานีตำรวจ ไม่ ไม่ ไม่

56
00:09:24,740 --> 00:09:30,680
ปล่อยฉันไปเถอะ รอให้คุณเอาเงินมาไถ่ฉัน ลุงจินหนิงกำลังคิดถึงเขาและฉัน
ฉันเข้าใจ

57
00:09:30,680 --> 00:09:35,300
แต่ฉันไม่ได้จัดการเงินของพวกเขาอีกต่อไป

58
00:09:35,300 --> 00:09:42,160
ลุง นี่คือหกสิ่งที่เรารวบรวมเข้าด้วยกัน

59
00:09:42,160 --> 00:09:49,100
สิบเหรียญ หากยังไม่เพียงพอคุณสามารถเพิ่มได้อีก ไม่ ไม่ นี่คือบ้านของคุณ
ค่าเล่าเรียนที่มอบให้กับคุณที่นี่คือ

60
00:09:49,100 --> 00:09:55,340
เขาและฉันจะไม่มีทางให้เงินค่าอาหารมากพอที่จะขอได้ ฉันอยากให้เอ้อซวนจื่อไม่กลับมาดีกว่า และฉันก็ทำไม่ได้
เพียงพอสำหรับเงินของคุณ

61
00:09:55,340 --> 00:09:56,340
ลุง

62
00:09:57,200 --> 00:10:04,180
นี่ไม่ใช่การตัดสินใจของเราทั้งคู่ แต่เป็นการตัดสินใจของพวกเราทุกคนร่วมกัน คุณ
แล้วการเคารพชายหล่อสองคนล่ะ?

63
00:10:04,180 --> 00:10:11,100
แต่คุณก็ยังทำดีที่สุดแล้ว ฉันขอขอบคุณจากก้นบึ้งของหัวใจ คุณทำดีที่สุดแล้ว
เข้าใจแล้ว

64
00:10:11,100 --> 00:10:17,920
เรายังไม่ได้ทำอะไรเลย ฉันแกล้งทำเป็น Yanzi และฉันจะติดประกาศให้ทั่วถนน
แสดงให้

65
00:10:17,920 --> 00:10:24,640
สำนักหนังสือพิมพ์มีการระบายอากาศและมีการรายงานข่าว นี่ไม่ใช่สิ่งที่คุณทำ คุณรู้อยู่แล้ว

66
00:10:25,260 --> 00:10:30,360
โชคดีที่ฉันไม่ใช่ลุงซองเอนซี คุณเป็นพระเจ้าจริงๆ

67
00:10:30,360 --> 00:10:37,220
โรงน้ำชาที่เปิดมานานหลายทศวรรษเปิดมานานหลายทศวรรษแล้ว ฉันเรียกบู่โถวว่าคนแบบไหน? เกิดอะไรขึ้น? ฉันไม่รู้.

68
00:10:37,220 --> 00:10:44,200
ฉันเห็นคุณขอเงินจำนวนนี้ ฉันไม่สนใจ

69
00:10:44,200 --> 00:10:47,100
พร้อมจะเรียกฉันว่าลุงแล้วหรือยัง?

70
00:10:58,180 --> 00:10:59,260
ดื่มน้ำ

71
00:10:59,260 --> 00:11:05,360
ให้

72
00:11:05,360 --> 00:11:12,320
เลี้ยงฉันให้ดีเพื่อ

73
00:11:12,320 --> 00:11:18,460
หลังจากดื่มเสร็จคุณต้องทำธุรกิจของเรา เรามีธุรกิจอะไร?

74
00:11:18,460 --> 00:11:24,910
ปล่อยเรื่องของฉางซีกุยออกไป นั่นเป็นสิ่งที่ดีฉันพูดเสมอ

75
00:11:24,910 --> 00:11:30,130
เรามาพูดถึงเรื่องของเรากันดีกว่าผู้อำนวยการ

76
00:11:30,130 --> 00:11:36,370
คุณหมายความว่าอย่างไร?

77
00:11:36,370 --> 00:11:43,050
ฉันไม่เข้าใจ ฉันจะไม่ยอมให้คุณและฉันสอนคุณผู้อำนวยการ

78
00:11:43,050 --> 00:11:48,810
ฉันไม่อนุญาต ฉันไม่อนุญาต คุณก็ทำหน้าเหมือนกัน

79
00:11:48,810 --> 00:11:50,430
ชายชรา

80
00:11:57,450 --> 00:11:59,110
ฮ่าๆๆๆ

81
00:12:28,150 --> 00:12:35,090
Xiu Cai, Xiu Cai คุณไม่ตอบทั้งคืนเมื่อวานนี้

82
00:12:35,090 --> 00:12:42,070
คุณทำอะไรอยู่ที่บ้าน? ฉันสบายดี. น้องสาวไม่ต้องกังวล

83
00:12:42,070 --> 00:12:49,010
เป็นห่วงฉันฉันแค่อยากร้องไห้ซิ่วไจ๋จะเกิดอะไรขึ้นกับคุณ?

84
00:12:49,010 --> 00:12:54,510
บอกน้องอย่าเบื่อ จะมีประโยชน์อะไรบอกเธอในใจฉัน?

85
00:12:56,360 --> 00:13:01,700
ของมันก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว ปล่อยไว้แบบนี้เถอะ

86
00:13:27,370 --> 00:13:30,170
ให้ฉันโทรคนเดียวได้ไหม?

87
00:13:30,170 --> 00:13:35,830
คุณรู้ว่าคุณรำคาญ

88
00:13:35,830 --> 00:13:39,950
แต่

89
00:13:39,950 --> 00:13:46,370
เราต้องหาทางช่วยเหลือหลานชายคนที่สองของเรา

90
00:13:46,370 --> 00:13:52,490
คุณบอกว่าฉันไม่แน่ใจว่าเด็กคนนี้จะต้องทนทุกข์ทรมานในนั้นมากแค่ไหน

91
00:13:52,490 --> 00:13:59,240
พอคิดในใจก็คิดแต่ว่าไม่มีลูกชายคนนี้คงไม่เป็นไร ฉันพูด

92
00:13:59,240 --> 00:14:05,640
คุณคิดว่านี่คือพ่อของฉันเหรอ? ความรู้สึก: เด็กคนนี้ไม่ได้ตกจากคุณ
เนื้อ

93
00:14:05,640 --> 00:14:08,100
ถ้าคุณไม่รู้สึกเสียใจสำหรับฉัน ฉันก็ยังรู้สึกเสียใจสำหรับคุณ

94
00:14:08,100 --> 00:14:15,320
คุณพูด

95
00:14:15,320 --> 00:14:21,680
ใช่แล้ว คุณเป็นพี่ชายของฉัน ไม่ คุณบอกว่าคุณไม่รู้ว่าทำไมตอนนั้นคุณถึงไม่รู้ว่าจะมีลูกชายสองคนได้อย่างไร
คุณกำลังลากฉันกลับมาเหรอ?

96
00:14:22,120 --> 00:14:28,840
คุณคว้าผู้หญิงคนที่สองจากร้านขายสวนสนุกและไม่ปล่อยทิ้งน้องชายของคุณทิ้งไป
ไม่ว่าคุณจะยังเป็นพี่น้องอยู่หรือเปล่า คุณประสบความสำเร็จหรือไม่?

97
00:14:28,840 --> 00:14:35,820
มันไม่สำคัญว่าคุณนับเขาอะไร แล้วฉันจะไม่นับเขา ฉัน

98
00:14:35,820 --> 00:14:42,000
นับคุณ. ในใจถ้าคุณมีลูกชายคนนี้จริงๆคุณควรไปหาใครสักคน
ช่วยฉันด้วย

99
00:14:42,000 --> 00:14:48,820
กำลังมองหาใครสักคน? เขากำลังมองหาใคร? ฉันจำเขาได้อีกครั้ง

100
00:14:48,820 --> 00:14:55,820
ฉันเป็นใคร เอ่อ ที่บอกว่ากลับไปเธอยังคงไม่สนใจ ไม่ ฉันไม่ ไม่สนใจวัง

101
00:14:55,820 --> 00:15:02,620
เจ้าของร้าน Chao Si Ye Wang เจ้าของร้าน Chao

102
00:15:02,620 --> 00:15:09,500
หลานชายคนที่สี่ หลานชายคนที่สอง และซีกุย ซึ่งก็คือซีกุย กลับมาแล้ว เขาขอให้ฉันมา
ลองดู

103
00:15:09,500 --> 00:15:16,300
หลานชายคนที่สองกลับมาแล้ว ไม่ Xigui กลับมาแล้ว หลานชายคนที่สองนี้คอยจู้จี้ฉันตลอดทั้งวัน

104
00:15:16,300 --> 00:15:18,060
ฉันจะไม่กลับบ้านหลังจากออกจากคุก

105
00:15:21,109 --> 00:15:27,370
ไม่ ถ้าเป็นฉันจะไม่มา ฉันกลัว. ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ก็ยังมีเรื่องอื่นเกิดขึ้นที่นี่

106
00:15:27,370 --> 00:15:34,030
มีบางอย่างผิดปกติกับ Song Erye Wang

107
00:15:34,030 --> 00:15:40,890
นายสี่เจ้าของร้านอยู่ที่นี่ เพลงปรมาจารย์คนที่สองฉันอยากจะถามคุณว่าคุณชอบมันอย่างไร

108
00:15:40,890 --> 00:15:47,870
บริกรกลับมาแล้วใช่ไหม? เขากลับมาแล้ว คุณไม่รู้เกี่ยวกับมัน คุณเพิ่งกลับบ้านและบอกเขา

109
00:15:47,870 --> 00:15:49,130
นำซีกวนออกมา

110
00:15:51,950 --> 00:15:54,010
หลานชายคนที่สองอยู่ที่ไหน? อย่าขัดจังหวะ แค่ฟังสิ่งที่หลานชายคนที่สองพูด

111
00:15:55,770 --> 00:15:58,610
นักวิชาการกล่าวว่า "โอ้ พวกเขาไม่ยอมปล่อยหลานชายคนที่สองไป"

112
00:15:59,370 --> 00:16:06,350
พวกเขาบอกว่าหลานชายคนที่สองมีเลือดของนายหม่าหวู่อยู่บนร่างกายและไม่สามารถปล่อยออกมาได้ แต่
ใช่แล้ว ผู้อำนวยการหลี่นั่นเอง

113
00:16:06,350 --> 00:16:11,570
คุณพูดแบบนั้น ถ้าคุณอยากปล่อยเขาไป คุณต้องเอาเงิน 1,000 ดอลลาร์มาเป็นประกัน
ทอง.

114
00:16:57,550 --> 00:17:04,430
ดูสิอย่าดูถูกฉันมากเกินไป คุณมีมูลค่าหนึ่งพันหยวน

115
00:17:04,430 --> 00:17:11,190
อา คุณพันหยวน ฉันจะทำมัน

116
00:17:11,190 --> 00:17:12,349
ฉันฝันถึงมัน

117
00:17:12,349 --> 00:17:19,650
ซ่อน

118
00:17:19,650 --> 00:17:26,390
ต้องมีหน้ามีตาถึงจะสนุกได้ ฉันไม่สามารถพูดเรื่องไร้สาระได้เป็นเวลาหนึ่งปี

119
00:17:29,610 --> 00:17:35,410
ฉันไม่ใช่ของมนุษย์ ไม่ใช่ลูกชายของฉัน

120
00:17:35,410 --> 00:17:42,250
ลูกชายของฉันไม่ได้สูงส่งขนาดนั้น เขาฆ่าคน

121
00:17:42,250 --> 00:17:49,070
ราคาถูกมากเพราะฉันเป็นม่าย แม่ค้าชาววัง แม่ค้าชาววัง

122
00:17:49,070 --> 00:17:55,090
คุณช่วยฟังสิ่งที่ฉันจะพูดได้ไหม? มาเก็บเงินกันอย่างรวดเร็ว เรา เจ้าของร้านหวัง

123
00:17:55,090 --> 00:18:01,320
คุณรู้ไหมว่าฉันจะไม่ก้มหัวในครั้งนี้ในชีวิต

124
00:18:01,320 --> 00:18:07,120
ฉันแนะนำให้คุณก้มหัวลงแล้วปล่อยให้เราทุกคนร่วมมือกัน

125
00:18:07,120 --> 00:18:13,440
สิ่งที่อาจารย์สี่พูดนั้นถูกต้อง รีบเก็บเงินกันเถอะ ฉันหวังว่า

126
00:18:13,440 --> 00:18:16,980
อย่าไปยุ่งนะทุกคน

127
00:18:39,959 --> 00:18:46,760
ฉันจะไปซื้อชา

128
00:18:46,760 --> 00:18:53,700
ซื้ออพาร์ตเมนต์ทันที

129
00:18:53,700 --> 00:19:00,500
คุณสร้างปัญหาที่ยากสำหรับฉันจริงๆ โดยปกติแล้วครอบครัวของคุณจะมีครอบครัวใหญ่เช่นนี้
สิ่งต่างๆ

130
00:19:00,500 --> 00:19:01,780
ฉันไม่ควรยืนดู

131
00:19:04,680 --> 00:19:11,600
เมื่อพิจารณาถึงสถานการณ์ปัจจุบันของฉัน ลองคิดดูสิ

132
00:19:11,600 --> 00:19:18,480
ผู้คนรู้สึกไม่สบายใจในใจ อาจารย์คนที่สอง ฉันจะไม่ทำอะไรเลยถ้าฉันสามารถทำอะไรกับมันได้

133
00:19:18,480 --> 00:19:25,200
ฉันไม่สามารถมาได้ กรุณามานั่งลง ไม่ต้องกลัวว่าจะจ่ายคืนไม่ได้

134
00:19:25,200 --> 00:19:32,000
ฉันมั่นใจว่าฉันสามารถจ่ายคืนให้คุณได้ภายในสองปี ไม่ใช่เรื่องที่จะไม่จ่ายคืน
มันเป็นเรื่องของการไม่จ่ายคืน

135
00:19:36,420 --> 00:19:42,680
ตอนนี้ฉันไม่มีเงินสดเพิ่มจริงๆ ดูสิว่ามีอะไรอยู่ในโรงงานของฉัน
จ่ายค่าจ้างไปแล้วกี่คน?

136
00:19:42,680 --> 00:19:49,640
ฉันบรรทุกคนมาที่นี่กี่คนแล้วใช่ไหม? ดังสุภาษิตที่ว่า อูฐผอมเกินกว่าจะตาย เป็นไปได้ยังไง?
มันดีกว่าม้าไม่ใช่

137
00:19:49,640 --> 00:19:56,520
คุณบอกว่าไม่ว่าคุณจะทำอะไรอย่าใช้คำเหล่านี้มายั่วยุฉัน ฉันพูดอย่างนั้น
บาร์ตา

138
00:19:56,520 --> 00:19:58,600
ต่อไปเป็นลูกชายของฉันที่ถูกขังอยู่ในคุกใหญ่

139
00:20:03,790 --> 00:20:06,850
จากนั้นฉันก็มองดูลูกชายของฉันซึ่งนั่งอยู่ในห้องขังใหญ่

140
00:20:06,850 --> 00:20:15,850
ได้

141
00:20:15,850 --> 00:20:19,630
เลอ

142
00:20:19,630 --> 00:20:24,270
ฉันสร้างปัญหาให้คุณ

143
00:20:24,270 --> 00:20:29,170
หาทางไปที่นั่นคนเดียว

144
00:20:32,840 --> 00:20:36,220
ฉันจะคิดออกเอง คุณรอ.

145
00:20:36,220 --> 00:20:43,280
คุณ

146
00:20:43,280 --> 00:20:44,380
กลับมากลับมากลับมา

147
00:20:44,380 --> 00:20:52,580
หลี่

148
00:20:52,580 --> 00:20:57,340
ฉันบอกว่าฉันไม่ควรทำสิ่งนี้

149
00:21:01,070 --> 00:21:06,670
คำพูดของคุณไม่มีจุดเริ่มต้นหรือจุดสิ้นสุด คุณเข้าใจฉันชัดเจน

150
00:21:06,670 --> 00:21:09,750
ให้คุณยืมเงิน

151
00:21:09,750 --> 00:21:16,630
อย่าก่อน อย่าก่อน แต่คุณต้องทำ

152
00:21:16,630 --> 00:21:19,390
อา คุณต้องจำนองสวนหลังบ้านของโรงน้ำชาให้ฉัน

153
00:21:19,390 --> 00:21:26,270
ฉันรู้ว่าฉันรู้ว่าฉันรู้ว่าคุณจะไม่โกหก

154
00:21:26,270 --> 00:21:31,700
ฉันรู้หนี้ แต่ฉันกลัวว่าจะไม่สามารถทำอะไรกับคุณได้ถ้าฉันไม่ผิดนัดหนี้

155
00:21:31,700 --> 00:21:38,180
ฉันเข้าใจฉันเข้าใจ

156
00:21:38,180 --> 00:21:45,140
คุณบอกว่าคุณสามารถให้ฉันยืมเงินตอนนี้ ถ้าฉันกลับมาทีหลัง

157
00:21:45,140 --> 00:21:51,320
แล้วฉันก็ไม่ใช่มนุษย์ใช่ไหมล่ะ? ไม่ต้องกังวล

158
00:21:51,320 --> 00:21:57,520
อย่าตำหนิฉัน ลี่ฟาง ฉันไม่โทษคุณ

159
00:21:57,520 --> 00:21:59,460
ฉันไม่ตำหนิฉันเช่นกัน

160
00:22:00,980 --> 00:22:07,880
เหตุใดฉันจึงควรบ่นเกี่ยวกับโลกนี้ที่บังคับให้ผู้คนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องบอกว่าสิ่งเหล่านี้ผิด?
มีไว้เพื่ออะไร?

161
00:22:07,880 --> 00:22:08,400
อา

162
00:22:08,400 --> 00:22:25,040
เสร็จแล้ว

163
00:22:25,040 --> 00:22:29,760
โอ้พระเจ้า ถ้าฉันปล่อยให้คุณเล่น

164
00:22:31,400 --> 00:22:36,340
แม้ว่าจะมีพวกคุณเจ็ดคนที่ไม่พอใจและแปดคนที่ไม่เห็นด้วย แต่ก็ยังไร้ประโยชน์

165
00:22:36,340 --> 00:22:42,480
ไม่มีอะไรหรอก มันคงอยู่ได้นาน

166
00:22:42,480 --> 00:22:49,400
ครูครับ ผมคิดเรื่องนี้มาหลายปีแล้ว

167
00:22:49,400 --> 00:22:54,780
ลองคิดดูสิ ซุนห่าว ใช่ไหม? เกิดอะไรขึ้นในที่สุด?

168
00:22:54,780 --> 00:23:00,900
ซุนห่าวไม่ได้ไป แต่เขายังคงจ่ายเงินใช่ไหม?

169
00:23:03,689 --> 00:23:10,330
ขวา? เพียงแค่เปิดโรงน้ำชาแห่งนี้ในลักษณะที่ติดดิน นั่นไม่พอเหรอ?
เรื่องนี้คุณก็รู้

170
00:23:10,330 --> 00:23:16,670
ฉันจะปรับปรุงแนวทางปฏิบัตินี้ในบทช่วยสอนนี้ได้อย่างไร

171
00:23:16,670 --> 00:23:21,770
เปิดอพาร์ทเมนต์และขายหุ้นของมิสเตอร์ฉิน

172
00:23:31,210 --> 00:23:37,970
ในที่สุดก็ไม่พบเขาทันเวลา เขาตกใจและเสียชีวิต แต่ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

173
00:23:37,970 --> 00:23:44,890
Rong Er Shuanzi ถูกจับกุมอย่างไม่ยุติธรรม เมื่อฉันลุกขึ้น ฉันต้องรายงานต่อ Qin Er

174
00:23:44,890 --> 00:23:47,010
อาจารย์ ไปยืมเงินมาควักตาลิงตัวนี้สิ

175
00:24:00,940 --> 00:24:03,680
ฉันจะไม่มีวันได้แต่งงานในชีวิตนี้

176
00:24:03,680 --> 00:24:10,600
เท่านั้นยังไม่พอ คุณหมายความว่าอย่างไร?

177
00:24:10,600 --> 00:24:17,480
ฉันต้องคืนสวนหลังบ้านให้กับปรมาจารย์คนที่สองฉิน ห่วงทองคำของตงหยานนั้นจะถูกทุบแบบนั้น
ออก

178
00:24:17,480 --> 00:24:24,280
มันแค่สามเท่านั้น

179
00:24:24,280 --> 00:24:28,260
อาจารย์คุณต้องพูดถึงเรื่องนี้

180
00:24:29,320 --> 00:24:36,100
พวกเขาจะทนต่อปัญหาดังกล่าวได้อย่างไร? คุณไม่สามารถยืนเขาถูกที่แล้ว
แค่คิดเกี่ยวกับมัน

181
00:24:36,100 --> 00:24:41,380
หากร่างกายและกระดูกของคุณเสียหายในเวลานี้ มันจะยิ่งลำบากมากขึ้น

182
00:24:41,380 --> 00:24:47,940
มา มา

183
00:24:47,940 --> 00:24:54,480
มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย

184
00:24:59,120 --> 00:25:05,920
คุณกลับไป

185
00:25:05,920 --> 00:25:18,160
กำลังมา

186
00:25:31,520 --> 00:25:33,960
หวังซ่างกุ้ย คุณกำลังทำอะไรอยู่?

187
00:25:33,960 --> 00:25:46,500
ฉัน

188
00:25:46,500 --> 00:25:53,460
ได้โปรด

189
00:25:53,460 --> 00:25:58,900
รีบเปิดประตูนี้ให้ฉันหน่อยสิ ฉันไม่กล้าทำแบบนี้ถ้าเป็นพ่อของเรา
ฉันรู้แล้วทำไมคุณไม่ตีฉันล่ะ?

190
00:25:59,630 --> 00:26:04,950
แล้วฉันควรทำอย่างไร? ให้มันเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันจะไปคุยกับแม่ของเราและรอเธอ

191
00:26:04,950 --> 00:26:07,510
แม่

192
00:26:07,510 --> 00:26:16,130
ลูกชาย

193
00:26:16,130 --> 00:26:23,090
ลูกเอ๋ย โปรดอดทนไว้สักสองสามวัน แล้วบิดาของเจ้าจะปล่อยให้เจ้าออกไปข้างนอกโดยไม่มีเขา
คุณคิดว่าคุณเป็นคนทรยศเก่าหรือไม่?

194
00:26:23,090 --> 00:26:29,940
ลูกชายฉันเพิ่งออกจากคุกและยังต้องนั่งยองๆ อยู่ในห้องขังเล็กๆ เมื่อกลับมาบ้านรู้ไหม?
เพื่อที่จะไถ่คุณพ่อของคุณจึงออกมาดื่ม

195
00:26:29,940 --> 00:26:36,760
มิสเตอร์เฉียนยืมเงินหนึ่งพันหยวนและจำนองอพาร์ทเมนท์ด้วยซ้ำ แค่นั้นแหละ.
พ่อของคุณกลัวเงินนี้

196
00:26:36,760 --> 00:26:40,380
ฉันจะไม่มีวันแต่งงานตลอดชีวิต คุณเข้าใจหรือไม่?

197
00:27:03,150 --> 00:27:07,950
ขอคำตอบที่ชัดเจนหน่อยนะครับคุณเอ๋

198
00:27:07,950 --> 00:27:27,590
พระเจ้า

199
00:27:27,590 --> 00:27:31,210
มันไม่ใช่ความผิดของคุณ

200
00:27:33,610 --> 00:27:34,930
พ่อไม่สามารถตีคุณได้

201
00:27:34,930 --> 00:27:49,450
คุณ

202
00:27:49,450 --> 00:27:50,650
ใส่สนามหลังบ้านของเรา

203
00:28:04,040 --> 00:28:11,000
แน่นอนว่าต้องมีการจัดตั้งสวนหลังบ้านขึ้นมา

204
00:28:11,000 --> 00:28:15,340
แม้ว่าพวกเขาต้องการชีวิตของฉัน ฉันก็จะให้มันแก่พวกเขา

205
00:29:01,740 --> 00:29:07,680
คุณถัง เด็กคนนี้มีหูและริมฝีปากที่ใหญ่ต่างกัน

206
00:29:07,680 --> 00:29:14,320
นายถังโชคดีที่มีลูกชายแบบนี้

207
00:29:16,190 --> 00:29:23,110
ยิ่งมองดูท่าทางมีน้ำใจของเด็กคนนี้มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งดูเหมือนคุณปานมากขึ้นเท่านั้น ใช่แล้ว

208
00:29:23,110 --> 00:29:29,950
ใช่ครับ คุณปาน คุณมีภรรยาและลูกชายแล้ว วันเหล่านี้จบลงแล้ว
เยว่

209
00:29:29,950 --> 00:29:36,870
ถ้าเราเจริญเราคงแย่กว่าคุณมากคุณปาน
พระเจ้า

210
00:29:36,870 --> 00:29:41,370
เชิญมาดามออกไปและเราอยากพบคุณเช่นกัน

211
00:30:02,440 --> 00:30:09,400
อาจารย์กำลังมองหาคุณเพื่อพบปะแขก ฉันอยากเปลี่ยนเสื้อผ้า คุณไปก่อนเถอะ

212
00:30:09,400 --> 00:30:12,800
โอเค โอเค

213
00:30:12,800 --> 00:30:18,260
ที่นี่

214
00:30:50,540 --> 00:30:51,540
หญิงชรา หญิงชรา

215
00:31:33,240 --> 00:31:40,200
ฉันบอกให้หญิงชรากลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้า ไม่ว่ายังไงฉันก็เปลี่ยนเสื้อผ้าไม่ได้ ไม่ว่ายังไงฉันก็เปลี่ยนเสื้อผ้าไม่ได้
เพื่อแลกกับยาเม็ดทามือที่มีกลิ่นเหม็น จึงต้องใช้ยาทามือที่มีกลิ่นแทน

216
00:31:40,200 --> 00:31:41,200
นี่คืออะไร?

217
00:32:21,000 --> 00:32:27,740
นายน้อยไปแล้ว คุณพูดอะไร? นายน้อยไปแล้ว

218
00:32:27,740 --> 00:32:33,960
ไปแล้ว. โปรดรีบมาดูแลฉันด้วย วันนี้ฉันค้นหาไปทั่วหัวแล้ว

219
00:33:29,689 --> 00:33:32,530
รอเขาอีกสักหน่อยเถอะ เขาไม่กล้ามา

220
00:33:48,770 --> 00:33:55,270
มา มา มา มา อาจารย์ หลิว มาซี คุณเป็นใคร?

221
00:33:55,270 --> 00:34:02,210
ฉันบอกว่าเอ่อคุณสองคนลักพาตัวและขายเด็กใช่ไหม? ฉันเข้าใจผิด.

222
00:34:02,210 --> 00:34:09,170
ฉันเข้าใจผิด. รอหลิว มาซี่ ครับ รอหลิว มาซี่ ครับ หลิว มาซี เป็นมืออาชีพ

223
00:34:09,170 --> 00:34:16,030
คุณสองคนมีส่วนร่วมในธุรกิจลักพาตัวผู้หญิงและเด็ก รอที่นี่เพื่อให้เขาพาคุณอีกครั้ง
มีลูกฉันเฝ้าดูคุณสองคน

224
00:34:16,030 --> 00:34:17,570
แม่ของเขาไม่ใช่คนดีแน่นอน

225
00:34:19,020 --> 00:34:25,840
มีความเข้าใจผิด. มีความเข้าใจผิด. คุณยายคนนั้นเธอกำลังถือศีลอดและไม่มีลูก
จากนั้นคุณยายก็ตามหาหลิวหม่า

226
00:34:25,840 --> 00:34:32,280
ลูกชายมีเรื่องสำคัญต้องทำ Mama Liu ไม่เคยทำอะไรจริงจังกับพวกเขาเลยในชีวิตของเธอ
ให้อยู่อย่างนี้ต่อไป

227
00:34:32,280 --> 00:34:38,560
คุณสองคนมากับฉันที่ตำรวจสายตรวจ มาที่นี่และอธิบายเรื่องสำคัญนี้ให้ชัดเจน
คุณยังเป็นเจ้าหน้าที่สายตรวจ

228
00:34:38,560 --> 00:34:45,560
เธอและพวกเขายังกล้าถามฉันทั้งเธอและฉันว่ามีพี่น้องกี่คน? รีบเอาไปมอบให้ลุงสองคนนี้เร็วเข้า
ต้นสน

229
00:34:45,560 --> 00:34:46,560
เส้นเอ็นและกระดูก

230
00:34:52,710 --> 00:34:54,730
เค้กไอ้พวกนี้มีราคาแพงมาก

231
00:34:54,730 --> 00:35:01,690
เก่า

232
00:35:01,690 --> 00:35:08,550
ถุงไข่สุนัขของฉันมีเงินอยู่นะพวกคุณ?

233
00:35:08,550 --> 00:35:15,270
อาจารย์อย่าโกรธนะ คุกเข่าลงครับอาจารย์

234
00:35:15,270 --> 00:35:19,190
ฮูเอ๋อร์ คุณไปไหนมา? เรารู้ว่าอยู่ที่ไหน

235
00:35:19,950 --> 00:35:26,950
หมาตัวใหญ่ทำอะไรกับหญิงชรา? พวกเขาบอกว่าเขาเสียชีวิตในทะเลสาบและแม่น้ำ
มีกลิ่นเหม็น

236
00:35:26,950 --> 00:35:33,190
เราทุกคนก็เล่นเรื่องแบบนี้ เราไม่ไปช่วงเช้าหรือช่วงเย็น ทำไมเราไปในเวลานี้?

237
00:35:33,190 --> 00:35:39,270
ขาพวกนั้นมันยาวและเราควบคุมฉันไม่ได้

238
00:35:39,270 --> 00:35:46,050
ฉันเคยเห็นมันมานานแล้ว ฉันจะไม่ยอมให้คุณเล่นกับยาชั่วร้ายนี้ ฉันเห็นคุณ.

239
00:35:46,050 --> 00:35:47,150
มันเกือบจะฆ่าฉันแล้ว

240
00:36:17,660 --> 00:36:18,620
แน่นอน

241
00:36:18,620 --> 00:36:30,820
และ

242
00:36:30,820 --> 00:36:33,360
แม่หลิวแสดงละครที่ขมขื่น

243
00:36:34,460 --> 00:36:41,080
เราสร้างปัญหามานานแล้วและคุณยังคงสงสัยในตัวเรา ฉันบอกคุณแม่หลิวได้สักพักแล้ว
อีกสักพักเธอก็ยังไม่ตาย

244
00:36:41,080 --> 00:36:46,940
คุณมาหาเราเพื่อสอบถาม ฉันต้องไม่ถามใครจริงๆ คุณไม่ใช่คนโง่

245
00:36:46,940 --> 00:36:52,800
ตกลง

246
00:36:52,800 --> 00:36:59,260
ฉันเข้าใจว่าคนที่นี่และที่นั่นต้องเป็นภรรยาของนางหลิว

247
00:36:59,260 --> 00:37:03,560
ข้อแก้ตัวคือเราตำหนิเขาไม่ฆ่าและแย่งลูกเสือไป

248
00:37:04,460 --> 00:37:11,380
ถ้าอย่างนั้นหลิว มาซี เจ้าอ้วน ไม่ต้องคืนของของเรา บางทีคุณยังคงต้องตามหาเรา
พวกเขาต้องการลูกสำหรับเขา

249
00:37:11,380 --> 00:37:18,300
ถ้าเขากล้าเข้ามา ฉันจะฟาดขาเขาให้ขาด เขายืนแบบนี้ กลับไปดื่มกันเถอะ
ก

250
00:37:18,300 --> 00:37:21,500
ซุปเปียกใหญ่ขึ้นมา เอ่อ เอ่อ เอ่อ โอเค ไปกัน

251
00:37:21,500 --> 00:37:28,420
ใช่แล้ว คุณอยู่ที่นี่

252
00:37:36,040 --> 00:37:40,560
ฤกษ์งามยามดี เสียงท่านเป็นมงคล คุณก็โชคดีเช่นกัน ฝ่าบาทโปรดเถิด. โปรด.

253
00:37:43,500 --> 00:37:50,120
ฝ่าบาท ข้าพเจ้าต้องขอบพระคุณเป็นอย่างสูง ฉันก็ไม่จำเป็นต้องสุภาพขนาดนั้น มันเป็นเพียงการสื่อสาร
ของอดีต

254
00:37:50,120 --> 00:37:51,740
เพื่อน. ใช่ ใช่ ใช่

255
00:37:57,280 --> 00:38:04,180
รีบไปที่วาเล่กันเถอะ ไม่ต้องกังวล ฉันจะไม่ฟังเรื่องของคุณ ฉันยังอยากฟัง
คุณจะมีชีวิตอยู่อีกกี่ปี?

256
00:38:04,660 --> 00:38:05,660
โปรด.

257
00:38:08,290 --> 00:38:15,070
คนมีเงินชัดเจนไม่ควรคุยกับคุณ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพาเด็กมาจากไหน?

258
00:38:15,070 --> 00:38:21,930
คุณหลิว โปรดดูว่าเราคุยเรื่องของเราตอนนี้ได้ไหม

259
00:38:21,930 --> 00:38:28,750
มาพูดถึงเด็กคนนี้ทีหลัง ดูความทรงจำของฉันสิ เพียงแค่พูดคุยเกี่ยวกับเราและของคุณ
หมายถึงของฉัน

260
00:38:28,750 --> 00:38:35,390
ฉันหมายถึงอะไร? เราทั้งสองไม่ควรคุยเรื่องนี้กันเหรอ? นายหลิวใช่
เข้าใจแล้ว

261
00:38:36,040 --> 00:38:42,740
กลับไปที่ตำรวจจราจรกันเถอะ กลับไปที่ตำรวจจราจรกันเถอะ เด็กคนนั้น ฉันรู้ ฉันรู้ คุณหลิว

262
00:38:42,740 --> 00:38:49,420
ทำไมคุณไม่เห็นกระต่ายและกระจายนกอินทรี?

263
00:38:49,420 --> 00:38:51,780
เอามันลงมา

264
00:38:51,780 --> 00:39:03,880
หลิว

265
00:39:03,880 --> 00:39:10,790
ท่านอาจารย์ ครั้งนี้ท่านจะพูดอะไรอีก? ให้ฉันพูดกับคุณแบบนี้ในขณะที่ฉันคนอ้วนทำงานบางอย่าง
จากจุดเริ่มต้นคือการพูดอย่างหนึ่ง

266
00:39:10,790 --> 00:39:16,630
ไม่ เอ้อติงก็คือติง ใช่. ไม่เช่นนั้นคุณจะออกไปเที่ยวกับเมืองสี่เก้าเมืองแบบนี้ได้อย่างไร?
แข็งแรง

267
00:39:16,630 --> 00:39:23,250
คุณต้องไม่เข้าใจผิด ระวัง. ไม่มีข้อผิดพลาดใหญ่ มองมาที่ฉัน

268
00:39:23,250 --> 00:39:27,370
มันถูกเตรียมไว้สำหรับคุณตั้งแต่เนิ่นๆ ธนาคารต่างประเทศอยู่ที่ไหน?

269
00:39:27,370 --> 00:39:34,170
โอเค คุณพูดว่าอา

270
00:39:34,560 --> 00:39:41,420
นี่เป็นเพียงกระดาษแผ่นบางๆ คุณบอกว่าเขากำลังโกงผู้คน เขาไม่สามารถรับเงินจากธนาคารได้
ถอนเงินจากภายใน

271
00:39:41,420 --> 00:39:48,180
เอาน่า เรื่องนี้เรื่องใหญ่มาก เขาแค่ทิ้งมันไว้ในมือของเขา มันไม่ใช่เรื่องสำคัญขนาดนั้น

272
00:39:48,180 --> 00:39:55,040
การวางไว้ในมือนั้นไม่น่าพึงพอใจเท่ากับการถือทองคำและเงินจริง ถูกต้อง.
ตอนนี้กำลังอินเทรนด์เลย เราสองคนพี่น้อง

273
00:39:55,040 --> 00:39:56,380
ทิ้งไว้ข้างหลังไม่ได้

274
00:40:06,220 --> 00:40:13,060
ฉันทุบตีเด็กจนเขามองไม่ได้เลย คุณพูดอะไร?

275
00:40:13,060 --> 00:40:18,020
มีอะไรให้กินบ้าง? พวกคุณทุกคนอ้าปากค้าง

276
00:40:18,020 --> 00:40:22,780
เป่าเขาให้ตาย

277
00:40:22,780 --> 00:40:28,800
คุณแป้งชวนมาบาลาง

278
00:40:28,800 --> 00:40:34,120
ใครทำให้คุณโกรธขนาดนี้?

279
00:40:49,230 --> 00:40:56,150
ฉันบอกคุณแล้วว่าคุณไม่รู้จริงๆเกี่ยวกับกิจการของครอบครัวฉัน ฉันพูดออกมาจากใจ

280
00:40:56,150 --> 00:41:01,850
ฉันไม่รู้จริงๆว่าคุณขอให้ฉันทำอะไร ใช้ได้. มาที่นี่ มาหาฉันสิ

281
00:41:01,850 --> 00:41:07,130
ฉันต้องบอกคุณให้ชัดเจนว่าครอบครัวของฉันสูญหาย

282
00:41:07,130 --> 00:41:12,390
นายน้อยจะสูญเสียมันไปได้อย่างไร?

283
00:41:17,880 --> 00:41:24,240
ร้อยละแปดสิบของเวลาที่ครูออกจากบ้านและเป็นขโมย นี่ นี่ นี่ นี่ไม่ใช่แค่เพื่อความสนุกสนานเท่านั้น
อา

284
00:41:24,240 --> 00:41:31,140
ใครก็ตามที่กล้าขโมยนายน้อยคงได้กินหัวใจหมีหรือเสือดาวไปแล้ว แต่เขาต้องกล้าหาญ
หาไม่เจอ

285
00:41:31,140 --> 00:41:37,960
นายน้อย ฉันควรผ่าตัดใครดี? แล้วเก็บฉันไว้.

286
00:41:37,960 --> 00:41:44,420
ฉันมีธุระสำหรับคุณ ภายในสิบวัน คุณจะพบนายน้อยให้ฉัน
ใช่

287
00:41:46,990 --> 00:41:53,950
คุณหมายถึงให้ฉันซื้อลูกให้คุณเพิ่มอีกคนเหรอ? เมื่อคุณกลับมาฉันต้องการนายหนุ่ม
บาร์

288
00:41:53,950 --> 00:41:58,990
ไปข้างหน้าอย่าพยายามอา

289
00:41:58,990 --> 00:42:05,470
ถ้าคุณไม่ลอง อ่า ไม่ ไม่ อย่าพยายาม พยายาม พยายาม เขา แต่เขา

290
00:42:05,470 --> 00:42:10,250
พวกเขาไม่ใช่ Qian'er ทั้งหมดเหรอ? ชื่ออันศักดิ์สิทธิ์ของคุณ

291
00:42:16,650 --> 00:42:20,150
นางสนมคุณสามารถเอามันออกไปก่อนได้ ทำไม.

292
00:42:21,110 --> 00:42:24,370
นายน้อย ถ้าคุณไม่ดูแลฉัน คุณสามารถเอามันกลับมาให้ฉันได้

293
00:42:25,230 --> 00:42:28,470
ฉันอยากพับขวดถ้าไปกับภรรยาไม่ได้

294
00:42:31,470 --> 00:42:34,530
เอาน่า ฉันคุ้มค่าที่จะวิ่งไปโดยไม่ทำอะไรเลย

295
00:42:36,870 --> 00:42:40,490
สำหรับคุณฉันมีความสุขมีความสุข

296
00:42:51,820 --> 00:42:57,860
ชั้นสองไม่เปิด

297
00:42:57,860 --> 00:43:04,780
เปิดฉัน

298
00:43:04,780 --> 00:43:11,660
Xiao Qin'er คุณ Liu และ Ma หยุด ไม่นะ พี่ชาย คุณเป็นใคร?

299
00:43:11,660 --> 00:43:18,580
อยากจะถามว่าเพื่อนๆมีคำแนะนำมั้ย ถามว่าเสือตัวนั้นอยู่ไหม

300
00:43:18,580 --> 00:43:19,580
คุณอยู่ที่ไหน

301
00:44:50,750 --> 00:44:56,690
พรุ่งนี้ Tang Tiezui จะพาคนมาดูบ้านถ้าพวกเขาชอบจริงๆ

302
00:44:56,690 --> 00:45:03,530
ดูสิ ลานเล็กๆ นี้เป็นของคนอื่น สองวันนี้คุณทำอะไรอยู่?

303
00:45:03,530 --> 00:45:09,870
ของที่ถูกย้ายกลับคืนสู่บ้านหลังนี้ มันเป็นของคนอื่น

304
00:45:09,870 --> 00:45:16,790
คุณกำลังทำอะไร? คุณบ้าหรือเปล่า? ถังเถี่ยซุย บอกความจริงเถอะ

305
00:45:16,790 --> 00:45:19,490
ทำไมต้องใช้ของปลอมมาสร้างมหาสมุทร?

306
00:45:20,240 --> 00:45:21,240
หลอกฉันให้ตาย

